Afwijzing vs Acceptatie
De kernemoties van de mens
Luister je liever?
Elke emotie die we als mens ervaren, kan uiteindelijk herleid worden tot twee kernemoties:
Afwijzing
&
Acceptatie
Deze twee krachten bepalen hoe we de wereld waarnemen, hoe we onszelf ervaren en hoe we ons verhouden tot anderen. Ze vormen samen het fundament van ons gevoel van veiligheid, richting en innerlijke rust.
Afwijzing: Het kader van de realiteit
Afwijzing is de emotie die grenzen stelt. Het is de kracht die bepaalt wat niet gewenst, niet passend of niet ‘juist’ is binnen een bepaalde context. Afwijzing manifesteert zich op vele niveaus:
Fysiek: als spanning, alertheid of de drang om afstand te nemen van iets.
Emotioneel: als onzekerheid, boosheid, schaamte of jaloezie.
Sociaal: als uitsluiting, groepsvorming en status.
Mentaal: Als de overtuiging dat iets of iemand ‘onjuist’ is, inclusief jezelf.
Zonder afwijzing is er geen richting, geen autonomie en geen bescherming. Het stelt ons in staat om keuzes te maken, onszelf te beschermen en te groeien. Zonder afwijzing zouden we geen richting kunnen bepalen en geen autonomie ontwikkelen. Het probleem ontstaat wanneer afwijzing doorschiet naar zelfdestructie, angst voor falen of het constant zoeken naar externe validatie.
Acceptatie: De Fundering van Verbinding
Acceptatie is het tegenovergestelde van afwijzing: het is de kracht die omarmt, toelaat en integreert. Waar afwijzing grenzen stelt, lost acceptatie ze op. Het manifesteert zich als:
Fysiek: ontspanning, rust en een gevoel van veiligheid
Emotioneel: liefde, compassie en begrip voor jezelf en anderen
Sociaal: verbinding, inclusie en het vermogen om verschillen te overbruggen
Mentaal: de erkenning dat dingen zijn zoals ze zijn, zonder weerstand of oordeel
Acceptatie betekent niet dat je alles zomaar goedkeurt of passief over je heen laat komen. Het gaat om het herkennen van wat is, zonder onnodige weerstand. Het is de basis van innerlijke rust en een stevig gevoel van zelfvertrouwen.
De wisselwerking
Het leven bestaat uit een voortdurende wisselwerking tussen afwijzing en acceptatie. Beide krachten zijn nodig om een evenwichtig leven te leiden:
Zonder afwijzing zouden we grenzeloos en richtingloos zijn
Zonder acceptatie zouden we verbitterd, angstig en gefrustreerd raken.
Balans ontstaat niet door te kiezen voor één van beide, maar door te herkennen wanneer welke beweging passend is. Kun je afwijzen zonder jezelf te veroordelen? Kun je accepteren zonder jezelf te verliezen?
Toepassing in het dagelijks leven
Zelfacceptatie: Merk op waar je jezelf afwijst. Niet om dat te corrigeren, maar om het te herkennen.
Grenzen stellen: Zie afwijzing als informatie, niet als falen.
Sociale dynamiek: Observeer hoe acceptatie en afwijzing voortdurend meespelen in interacties.
Mentale helderheid: Vraag jezelf af: Is dit iets dat ik moet accepteren of iets dat ik beter kan afwijzen? Dit brengt balans en duidelijkheid.
Afsluiting
Afwijzing en acceptatie vormen samen één dynamiek. Wanneer ze niet met elkaar strijden maar elkaar afwisselen, ontstaat helderheid. En waar helderheid verschijnt, volgt rust.
📌 Meer over deze krachten? Bekijk onze blog: