Wat weten we zéker?
En aanvullende gedachten
Lees je dit via de Substack-app? Klik dan niet alleen op ‘Subscribe’. Om De Rebus - Introductiereeks te ontvangen, moet je je ook via onderstaande pagina aanmelden met je e-mailadres. Je gratis 12-weekse filosofische ontdekkingsreis begint binnen 24 uur.
🇬🇧 Click here to read the English version
In de Westerse wereld beginnen we eigenlijk niet aan het begin. Er wordt je bijvoorbeeld niet uitgelegd wat we hier doen. Natuurlijk weet niemand het antwoord zeker op die vraag, maar er zijn zeker wel zaken die we wél zeker weten over de menselijke ervaring. In dit artikel probeer ik deze te bundelen.
Waarom is dit nuttig?
Door op te schrijven wat we wél zeker weten (of in ieder geval zo goed als zeker), verkleinen we het veld van chaos. De informatie fungeert als het ware als een ‘kader’ waarbinnen andere gesprekken en gedachtes kunnen plaatsvinden.
Het idee is dat dit artikel door de jaren heen verder groeit. Wanneer nieuwe inzichten, observaties of argumenten voldoende logisch en fundamenteel zijn, kunnen ze worden toegevoegd aan deze lijst.
Heb je een suggestie voor iets dat volgens jou met zekerheid vastgesteld kan worden over de menselijke ervaring? Dan ontvang ik die graag via: richard@filosofietherapie.nl. Wanneer jouw bijdrage wordt toegevoegd aan de blog, dan vermeld ik uiteraard ook jouw naam (tenzij je liever anoniem blijft), zodat jij je vereeuwigt in dit artikel.
Wat we zeker weten:
We weten zeker dat de zon heet is
We weten zeker dat je je 10 jaar voor je geboortedag over 10 jaar zou manifesteren.
We weten zeker dat de mogelijkheid van je manifestatie toen al in ‘de ether’ zat (het veld van potentie).
We weten, vanuit de wetenschap, vrij zeker dat het universum waar wij ons in begeven zo’n 13,8 miljard jaar oud is. We weten ook zeker dat de mogelijkheid van jouw manifestatie op dat moment al onderdeel moet zijn geweest van het veld van potentie. Anders las je dit nu niet.
We weten zeker dat jij het bewijs bent dat jouw manifestatie mogelijk is.
We weten zeker dat mannelijkheid en vrouwelijkheid bestaan.
En als die samenkomen er nieuw leven kan ontstaan. Nieuwe lichamen. En daarmee uiteindelijk de mogelijkheid tot ervaring.
We weten zeker dat het leven in de meeste gevallen begint als een vrijpartij. (uitzonderingen zoals IVF daargelaten).
In de meeste gevallen kunnen we daarom ook zeggen dat het leven ‘een andere fase is van een orgasme’.
We kunnen daaruit niet per se concluderen dat er een vaststaand, algeheel overkoepelend (voor iedereen hetzelfde) doel is in het leven, maar wel dat er een vaststaande dynamiek is. De dynamiek tussen Adam en Eva zogezegd (mannelijkheid en vrouwelijkheid).
Afsluitend kun je met zekerheid zeggen dat jij er bent. Je hebt nu immers een ervaring. Je kunt echter niet met zekerheid zeggen of de mensen/de wereld om je heen ook daadwerkelijk bestaat. Dat is namelijk niet te meten. In een droom kun je ook denken dat de wereld en de mensen in die wereld echt zijn, om daarna wakker te worden en je te beseffen dat het allemaal een droom was en enkel jij degene was met ‘daadwerkelijk een bewustzijn’. Als je dit interessant vindt, dan kun je wellicht verder onderzoek doen naar solipsisme.
Vanaf hier begint de filosofie
Daaruit volgend zijn er een aantal interessante gesprekken die we kunnen voeren. Is ‘het leven’ niet een samensmelting van bewustzijn en materie? Materie zonder bewustzijn is natuurlijk enkel materie (denk aan een steen). Maar heeft een plant dan ook bewustzijn? Of is dat leven zonder bewustzijn en is dat toch wél mogelijk. Hoe meet je bewustzijn?
Veel zaken in het leven lijken paradoxaal te zijn. Leven en dood. Aan en uit. Boven en onder. Dag en nacht. Plus en min. Negatief en positief. Etcetera etcetera. Kan het zijn dat, als we materie zien als ‘het alles’, dat bewustzijn dan misschien kan worden gedefinieerd als ‘het niets’. Hetgeen waar ervaring aankomt en wordt ‘geconsumeerd’? Waar ervaring in ‘oplost’. Zou dat niet een logische verklaring kunnen zijn? Dat het daarom niet mogelijk is om bewustzijn ‘aan te wijzen’? Omdat het geen plek heeft? Dat wij niet kunnen bevatten wat het is, omdat het geen andere eigenschappen heeft als ‘het is niks’. Wat dan op zijn beurt wel weer een eigenschap is. Maar wel een ondefinieerbare.
We kunnen hier wat verder op inzoomen. Het wat verder analyseren. Als materie het alles is. De plek waar emotie bestaat. Waar ervaring wordt gecreëerd (of misschien sterker gedefinieerd ‘ervaring zelf’). Kunnen we dan ook zeggen dat bewustzijn zelf geen emotie heeft? Dat bewustzijn zelf puur en alleen dat is. Het bewustzijn van ervaring zelf. Zonder oordeel. Pure focus. Focus zelf. De aanschouwer. Als we het zo beschrijven, dan komt het natuurlijk sterk overeen met hoe bewustzijn bijna altijd wordt gedefinieerd in spirituele teksten. Voor meer informatie kun je onderzoek doen naar Purusha (puur bewustzijn) en Prakriti (de materiële wereld).
Kan bewustzijn gedefinieerd worden als de rust zelve? Niets anders dan ‘nullijn’. Pure balans. Pure gebalanceerdheid en, wat dat betreft, onkwetsbaar? En zouden we materie kunnen definiëren als datgeen dat constant doodgaat en constant opnieuw wordt geboren (de moleculen waaruit materie/energie bestaat bewegen natuurlijk constant. Het betekent ook dat de exacte wijze waarop iets op een bepaald moment ‘trilt’, nooit meer op exact die manier zou terugkomen en daarom kan worden geïnterpreteerd als ‘niet meer bestaand’/dood, pure ongebalanceerdheid en eeuwig veranderlijk?
Ook schoonheid bevindt zich in de materiële wereld. Je zou kunnen zeggen dat dat niet zo is, omdat we bijvoorbeeld ook muziek hebben. Maar de muziek laat de lucht trillen. En lucht is gemaakt uit materie. De beschouwer van de muziek > degene die de waarde ‘schoonheid’ toekent aan het geobserveerde, ook dat gebeurt natuurlijk uiteindelijk binnen materie zelf.
De dans tussen Mannelijkheid & Vrouwelijkheid
Kunnen we stellen dat de eigenschap gewild worden/being desired meer toe te kennen is aan de gemiddelde vrouw dan aan de gemiddelde man (denk aan de functie van oestrogeen, schoonheid, de daaraan verbonden make-up industrie en de ontvankelijke rol van de eicel)? Kunnen we stellen dat de eigenschap ‘willen’ meer toe te kennen is aan de gemiddelde man dan aan de gemiddelde vrouw (denk aan de functie van testosteron en de actieve beweging van de zaadcel richting de eicel)?
Deze dynamiek leeft ook diep vanbinnen door, in de kernvragen die veel mannen en vrouwen onbewust met zich meedragen. De gemiddelde man (waarbij de mannelijke pool vaak dominanter is) worstelt vaak met de vraag: “Ben ik goed genoeg? Doe ik ertoe? Kan ik impact maken, richting geven en beschermen wat belangrijk voor mij is?” De gemiddelde vrouw (waarbij de vrouwelijke pool vaak dominanter is) draagt vaak de kernvraag: “Ben ik geliefd en veilig? Word ik echt gezien, gewaardeerd en mag ik helemaal mezelf zijn?” Dit zijn geen absolute regels, maar archetypische tendensen. Iedereen draagt beide energieën in zich. De echte vervulling ontstaat vaak pas wanneer beide kanten (de ‘anima’ en de ‘animus’) in balans komen. Zowel in onszelf als in relatie met de ander.
Wanneer we verder inzoomen op het voortplantingsproces, dan wordt het misschien nog interessanter. Een man produceert gedurende zijn leven honderden miljoenen nieuwe zaadcellen per dag: zo’n: 1.500 tot 3.500 per seconde, 90.000 tot 210.000 per minuut, 5,4 tot 12,6 miljoen per uur. Een vrouw wordt daarentegen geboren met alle eicellen die zij ooit zal hebben.
De zaadcel beweegt. Wil iets. De eicel wacht. Wordt gewild/wil gewild worden. De zaadcel zoekt. De eicel selecteert.
De zaadcel vertegenwoordigt een enorme hoeveelheid potentie. De eicel bepaalt/selecteert uiteindelijk welke potentie zich manifesteert als leven.
Miljoenen mogelijkheden (zo’n 100 tot 300 miljoen zaadcellen per orgasme) bewegen richting één mogelijkheid tot manifestatie. Uiteindelijk wint er één. En die ene mogelijkheid leest nu deze tekst.
Kunnen we daaruit stellen dat mannelijkheid ‘symbool’ kan staan voor bewustzijn? En dat vrouwelijkheid ‘symbool’ kan staan voor materie?
Het is een interessant vraagstuk. We zouden daaruit kunnen stellen dat de materiële wereld in de kern vrouwelijk is. Inclusief het mannelijke lichaam. Als we op een vrij letterlijke manier kijken naar het voortplantingsproces, dan zou je erin kunnen zien dat het mannelijke gedeelte, het zaad, het gedeelte ‘bewustzijn’ verstrekt. En dat de vrouw daar een lichaam/‘materie’ omheen bouwt.
Is dat de plek waar mannelijkheid en vrouwelijkheid 13,8 miljard jaar geleden te ‘vinden’ was, voordat iets zich ooit had gemanifesteerd als leven? Toen het nog enkel bestond als ‘potentie in de ether’? Vrouwelijkheid als materie en mannelijkheid als ‘het niets’. Als hetgeen waar het universum zich in uitbreidt? Kan het er ongeveer zo uitzien? (Waarom de torus? Lees het artikel)
Hoe het ook zij, voor vrouwen is creatie zelf een directer gevolg van henzelf dan dat het is voor mannen. Dit komt omdat, de mogelijkheid tot het ervaren van creatie wordt gecreëerd door ons lichaam. En alle lichamen worden gecreëerd en op de wereld gezet door de vrouw.
We zouden daaruit kunnen stellen dat mannen op bezoek zijn in ‘Eva’s dimensie’ zolang we in deze gemanifesteerde vorm zijn.
Adam & Eva, Kleding & Conclusie
Opmerkelijk genoeg bestaat een vrouw uit twee X-chromosomen (XX), terwijl een man bestaat uit een X- en een Y-chromosoom (XY). Zou het kunnen dat het verhaal van Adam en Eva, op symbolisch niveau, niet zozeer gaat over ongehoorzaamheid, maar over de ontmoeting tussen het mannelijke en het vrouwelijke principe?
Je zou er bijvoorbeeld in kunnen zien dat: Eva (X/Materie) neemt eerst een hap van de appel (X), waarna er niets wezenlijks verandert (materie + materie = materie). Pas wanneer Adam (Y/Bewustzijn) volgt, ontstaat er iets nieuws. Alsof het mannelijke principe (Y) zich verenigt met het vrouwelijke principe (X), waarna de wereld van ervaring, sterfelijkheid, voortplanting en manifestatie ontstaat zoals wij die nu kennen (Materie en Bewustzijn > samengesmolten > creëert > leven & dood).
Natuurlijk is dit geen wetenschappelijke of historische claim maar slechts een gedachte. Een symbolische interpretatie. Maar wel een opmerkelijke, gezien het feit dat vrijwel alles in ons bestaan lijkt voort te komen uit de ontmoeting tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid.
Het is ook vrij interessant om dezelfde dynamiek terug te zien in kleding. De klassieke mannenkleding beweegt vaak richting uniformiteit: het pak, het uniform, de toga. Alsof het mannelijke principe richting éénheid beweegt. Vrouwenkleding daarentegen lijkt juist veel meer ruimte te bieden voor variatie, kleur, vorm en diversiteit. Zou dat een weerspiegeling kunnen zijn van dezelfde dynamiek die we overal lijken tegen te komen? Bewustzijn als het enkele. Materie als het vele.
Misschien is het overkoepelende doel voor een ieder daarom wel het liefhebben van de ander. ‘Het vasthouden van Adam/Eva’. Want zolang bewustzijn en materie zich in de niet gemanifesteerde vorm bevinden, is daar geen mogelijkheid toe.
Heb je ooit het gevoel gehad dichterbij ‘de waarheid’ te zijn dan tijdens het moment dat je kijkt in de ogen van je geliefde?
🔮 Verder verdiepen
Wil je deze ideeën verder onderzoeken? Dan vind je in De Rebus Methode een praktisch raamwerk om je gedachten, emoties en patronen systematisch te onderzoeken.
→ Ga op reis
→ Ontdek het E-book
→ Bekijk het Handboek
→ Plan een sessie